05 สิงหาคม 2552

มองนิค วิจิซิค แล้วย้อนมองตัวเอง


ต้องขอบพระคุณพระเจ้าที่สุด ที่พระองค์ได้ทรงใช้ นิค วิจิซิค ให้กำเนิดมาเพื่อเป็นพยานที่ดีเยี่ยม
เมื่อได้อ่านเรื่องราวชีวิตของคุณนิค แล้วอดไม่ได้ที่จะย้อนมองชีวิตของตนเอง แม้ชีวิตของเรามีความต่าง แต่สิ่งหนึ่งที่เราได้รับเหมือนๆ กัน นั่นก็คือ พระกรุณาจากพระเจ้าที่ส่งให้เรามีชีวิตที่บังเกิดใหม่และความรอด พระกำลัง และโล่กำบังภัย กับชีวิตใหม่ที่พระองค์ทรงไถ่ให้เราทั้งหลายพ้นจากบาป และเติบโตทางฝ่ายจิตวิญญาณ และตามอย่างพระองค์ แม้ไม่ง่ายที่จะเป็นได้ดั่งพระองค์แต่การมีความหวังใจเสมอ ก็ทำให้กระดูกนั้นชุ่ม ชีวิตก็ยืนยาว
ผู้ที่เป็นคริสเตียนเหมือนกัน อ่านข้อความพรรณาข้างต้น คงไม่งง หรือสงสัย แต่ผู้อื่นที่ไม่ได้เป็นคริสเตียนอาจจะสงสัยบ้างก็ไม่แปลก สั้นๆ ง่ายๆ ชีวิตที่มีแต่สันติสุขนั้นเริ่มต้นมาจากการรู้จักพระเจ้านั่นเองล่ะค่ะ

Nick Vujicic แสงไฟในตะเกียงที่พระเจ้าประทาน

นิค วูจิซิค Nick Vujicic (รวมคลิปและภาพ)เป็นชาว ออสเตรเลีย เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2525 จากพ่อแม่ชาวเซอร์เบียซึ่งอุทิศตนให้คริสต์ศาสนา นิค วูจิซิคเกิดมาไม่มีแขนทั้งสองข้าง มีขาสั้นๆ ข้างเดียวที่มีนิ้วโป้งสองนิ้วเท่านั้น
แทนที่จะมัวหมกมุ่นสงสารตัวเอง หรือโกรธเกรี้ยวผู้คนรอบข้างด้วยเหตุผลต่างๆ นานาของ “ความไม่ยุติธรรม” (Why me?) เขากลับบอกพ่อแม่ว่าเขาอยากใช้ชีวิตปกติ ไม่ต้องการให้ใครมาดูแล หรือปฏิบัติต่อเขาอย่างพิเศษ — แล้วเขาก็ใช้ชีวิตปกติ ไปโรงเรียนสามัญเรียนร่วมกับเพื่อนที่มีร่างกายสมบูรณ์ ผู้คนต่างมองเขาอย่างประหลาดใจ โดยที่ไม่ได้ตระหนักเลยว่าสิ่งที่พวกเขาคิดกับความเป็นจริงนั้น เป็นคนละเรื่องเลย เขาเรียนจบทางบัญชี และปัจจุบันเป็นนักสร้างแรงบันดาลใจที่เดินรอบโลก เพื่อพูดกับเด็ก-วัยรุ่นที่มีความคับข้องใจ ไม่พอใจ เป็นตัวอย่างที่มีชีวิต แสดงให้เห็นว่าที่แต่ละคนมีนั้น ยิ่งใหญ่ขนาดไหน จะทุกข์ร้อนอะไรนักหนา

"No arms, No legs, No worries"An amazing story of faith in adversity. If Nick's story doesn't convince us about God's love & His power & what faith can do, then nothing else will.เรื่องเล่าอันน่าอัศจรรย์ใจเกี่ยวกับความเชื่อในภาวะ อันยากลำบาก ถ้าเรื่องของนิคไม่ทำให้เราเชื่อเรื่องความรักของพระเจ้าและพลังของพระองค์ รวมถึงสิ่งที่ความเชื่อนั้นทำให้เกิดขึ้นได้ ก็คงไม่มีเรื่องไหนที่จะทำให้เราเชื่อได้อีกแล้วMy name is Nick Vujicic and I give God the Glory for how He has used my testimony to touch thousands of hearts around the world!ผมชื่อ นิค วูจิซิค และผมขอมอบสิ่งดีต่าง ๆ ให้เป็นของพระเจ้าสำหรับโอกาสการเป็นพยานของผมที่จับต้องหัวใจของคนนับแสนทั่วโลก!I was born without limbs and doctors have no medical explanation for this birth "defect". As you can imagine, I was faced with many challenges and obstacles.ผมเกิดมาโดยที่ไม่มี แขนขาและหมอก็หาคำอธิบายทางการแพทย์ไม่ได้สำหรับ "ข้อบกพร่อง" จากการกำเนิดนี้ อย่างที่คุณน่าจะจินตนาการได้ว่าผมต้องเจอกับความท้าทายและอุปสรรคมากมาย"Consider it pure joy, my Brothers, whenever you face trials of many kinds.""คิดซะว่ามันเป็นความรู้สึกเป็นสุขอันบริสุทธิ์เถิดพี่น้อง เมื่อไหร่ก็ตามที่เราต้องเจอกับการทดลองในหลายรูปแบบ"

....To count our hurt, pain and struggle as nothing but pure joy? As my parents were Christians, and my Dad even a Pastor of our church, they knew that verse very well....ให้ถือ ว่าความเจ็บปวด ความทุกข์ยาก และการต่อสู้ดิ้นรนของเราเป็นความรู้สึกอันเป็นสุขงั้นเหรอ? ด้วยความที่พ่อแม่ของผมเป็นคริสเตียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งพ่อของผมที่เป็นนักเทศน์ในโบสถ์ พวกเค้ารู้ซื้งในคำพูดนั้นเป็นอย่างดีHowever, on the morning of the 4th of December 1982 in Melbourne (Australia), the last two words on the minds of my parents was "Praise God!".อย่าง ไรก็ตาม เช้าวันหนึ่งของวันที่ 4 ธันวาคม ปี 1982 ที่เมืองเมลเบิร์น (ประเทศออกเตรเลีย) สองคำสุดท้ายที่อยู่ในใจของพ่อแม่ผมก็คือ "สรรเสริญพระเจ้า!"Their firstborn son had been born without limbs! There were no warnings or time to prepare themselves for it. The doctors we shocked and had no answers at all! There is still no medical reason why this had happened and Nick now has a Brother and Sister who were born just like any other baby.ลูก ชายคนแรกของพวกเขาเกิดมาไม่มีแขนขา! ไม่มีคำเตือนใด ๆ หรือแม้แต่เวลาให้เตรียมใจสำหรับเรื่องนี้ หมอก็ตกใจและไม่มีคำตอบใด ๆ เลย! ยังคงไม่มีเหตุผลทางการแพทย์ใด ๆ ที่จะอธิบายได้ว่าทำไมสิ่งนี้จึงเกิดขึ้น และตอนนี้นิคมีทั้งน้องชายและน้องสาวที่เกิดมาเหมือนกับเดกปกติคนอื่น ๆThe whole church mourned over my birth and my parents were absolutely devastated. Everyone asked, "if God is a God of Love, then why would God let something this bad happen to not just anyone, but dedicated Christians?" My Dad thought I wouldn't survive for very long, but tests proved that I was a healthy baby boy just with a few limbs missing.คน ทั้งโบสถ์เศร้าโศกกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับการเกิดมาของผม และพ่อแม่ผมก็รู้สึกไปกับเรื่องเหล่านั้น ทุกคนถามว่า "ถ้าพระเจ้าเป็นพระเจ้าแห่งความรัก ถ้างั้นทำไมพระองค์ถึงยอมให้สิ่งเลวร้ายแบบนี้เกิดขึ้น ไม่ใช่แค่กับใครคนอื่น แต่กับคริสเตียนที่ทุ่มเทแบบนี้" พ่อผมไม่คิดว่าผมจะมีชิวิตอยู่ได้นานนัก แต่ผลการทดสอบกลับบอกว่าผมเป็นเด็กผู้ชายแข็งแรง เพียงแค่แขนขาหายไปเท่านั้นเอง
Understandably, my parents had strong concern and evident fears of what kind of life I'd be able to lead. God provided them strength, wisdom and courage through those early years and soon after that I was old enough to go to school.พ่อแม่ผมมีความกังวลอย่างมากและแสดงให้ เห็นถึงความกลัวว่าชีวิตแบบไหนกันนะที่ผมจะเติบโตขึ้นมา ซึ่งมันก็เข้าใจได้อยู่หรอก แต่ว่าพระเจ้าก็ให้ความเข้มแข็ง สติปัญญา และความกล้าแก่พวกท่านในการที่จะผ่านสิ่งเหล่านี้ไปได้ในช่วงปีแรก ๆ และไม่นานหลังจากนั้นผมก็โตพอที่จะไปโรงเรียนได้The law in Australia didn't allow me to be integrated into a main-stream school because of my physical disability. God did miracles and gave my Mom the strength to fight for the law to be changed. I was one of the first disabled students to be integrated into a main-stream school.กฎหมาย ในประเทศไม่อนุญาตให้ผมได้เข้าโรงเรียนที่ดีที่สุดเนื่องจากสภาพความบกพร่อง ทางร่างกายของผม แต่พระเจ้าก็ทำเรื่องมหัศจรรย์และให้พลังแก่แม่ผมในการที่จะต่อสู้กับกฎหมาย เพื่อให้มันเปลี่ยนไป ผมเป็นคนหนึ่งในนักเรียนที่พิการรุ่นแรกที่ได้เข้าศึกษาในโรงเรียนในระดับ หน้าI liked going to school, and just try to live life like everyone else, but it was in my early years of school where I encountered uncomfortable times of feeling rejected, weird and bullied because of my physical difference. It was very hard for me to get used to, but with the support of my parents, I started to develop attitudes and values which helped me overcome these challenging times.ผม ชอบไปโรงเรียนและพยายามที่จะมีชีวิตเหมือนกับคนอื่น ๆ แต่ผมก็ได้รับรู้ในปีแรก ๆ ของการไปโรงเรียนถึงเวลาที่รู้สึกไม่สบายใจอันเกิดจากการถูกปฎิเสธ รู้สึกแปลกแยกและถูกล้อเลียนจากความแตกต่างทางร่างกายของผม เป็นเรื่องยากสำหรับผมที่จะชินกับความรู้สึกนั้น แต่ด้วยการสนับสนุนของพ่อแม่ ผมเริ่มที่จะพัฒนาทัศนคติที่ดีและคุณค่าที่ช่วยให้ผมก้าวผ่านเวลาแห่งความ ท้าทายนั้น

I knew that I was different but on the inside I was just like everyone else. There were many times when I felt so low that I wouldn't go to school just so I didn't have to face all the negative attention. I was encouraged by my parents to ignore them and to try start making friends by just talking with some kids. Soon the students realized that I was just like them, and starting there God kept on blessing me with new friends.ผมรู้ ว่าภายนอกผมต่างจากคนอื่นแต่ข้างในนั้นผมก็เหมือนกับทุกคนแหละ มีหลายครั้งที่ผมรู้สึกแย่มาก ๆ จนไม่อยากไปโรงเรียนเพื่อที่จะไม่ต้องไปเจอเรื่องแย่ ๆ พวกนั้น แต่ผมก็ได้รับการชูใจจากพ่อแม่ในการที่จะไม่สนใจสิ่งเหล่านั้น และให้เริ่มหาเพื่อนโดยการไปพูดคุยกับเด็กบางคน ไม่นานนักเด็กนักเรียนเหล่านั้นก็รู้ว่าผมก็เหมือนพวกเขานั้นแหละ และจากตรงนั้น พระเจ้าก็อวยพรผมในการพบเพื่อนใหม่There were times when I felt depressed and angry because I couldn't change the way I was, or blame anyone for that matter. I went to Sunday School and learnt that God loves us all and that He cares for you. I understood that love to a point as a child, but I didn't understand that if God loved me why did He make me like this? Is it because I did something wrong? I thought I must have because out of all the kids at school, I'm the only weird one. I felt like I was a burden to those around me and the sooner I go, the better it'd be for everyone. I wanted to end my pain and end my life at a young age, but I am thankful once again, for my parents and family who were always there to comfort me and give me strength.มีบางเวลาที่ผมรู้สึก หดหู่และโกรธเกรี้ยวเพราะผมไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกาย ผม หรือไม่สามารถโทษใครได้สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น ผมไปโรงเรียนสอนศาสนาวันอาทิตย์และได้เรียนรู้ว่าพระเจ้ารักเราทุกคนและ พระองค์ทรงห่วงใยเรา ผมก็เข้าใจความรักในแบบเด็ก ๆ แต่ผมไม่เข้าใจว่า ถ้าพระเจ้ารักผม ทำไมพระองค์ถึงทำให้ผมเป็นแบบนี้? เป็นเพราะว่าผมทำอะไรผิดหรือเปล่า? ผมคิดว่าผมต้องทำอะไรผิดแน่เลยเพราะจากเด็กทุกคนในโรงเรียน มีผมคนเดียวที่ประหลาด ผมรู้สึกเหมือนกับว่าผมเป็นภาระของคนรอบ ๆ ตัวผม และถ้าผมยิ่งตายเร็วเท่าไหร่ ทุกคนก็คงสบายขึ้นเท่านั้น ผมต้องการที่จะจบความเจ็บปวดและจบชีวิตนี้ด้วยอายุเพียงน้อยนิด แต่ผมก็ต้องขอบคุณอีกครั้งหนึ่ง สำหรับพ่อแม่และครอบครัวที่อยู่ตรงนั้นเพื่อผมตลอดเวลาเพื่อที่จะทำให้ผม รู้สึกดีและเข้มแข็ง
Due to my emotional struggles I had experienced with bullying, self esteem and loneliness, God has implanted a passion of sharing my story and experiences to help others cope with whatever challenge they have in their life and let God turn it into a blessing.เนื่องจากการต้องดิ้นรนใน ด้านอารมณ์ของผม ผมต้องเจอกับการกลั่นแกล้ง การเคารพตัวเอง และความโดดเดี่ยว พระเจ้าได้ปลูกฝังความหลงไหลในการแบ่งปันเรื่องราวและประสบกาณ์ของผมเพื่อ ช่วยเหลือคนอื่นในการรับมือกับความท้าทายใด ๆ ก็ตามที่พวกเขาต้องเจอในชีวิตและยอมให้พระเจ้าเปลี่ยนเรื่องเหล่านั้นเป็น พระพรTo encourage and inspire others to live to their fullest potential and not let anything get in the way of accomplishing their hopes and dreams.One of the first lessons that I have learnt was not to take things for granted.เพื่อหนุนใจและดลใจให้ผู้อื่นใช้ชีวิตอย่างเต็มที่เท่าที่จะทำได้ และไม่ยอมให้สิ่งใดเข้ามาขวางความหวังและฝันของพวกเข้าได้บทเรียนหนึ่งในเรื่องแรก ๆ ที่ผมได้เรียนรู้ก็คือการที่จะไม่ทึกทักเอาเอง

"And we know that in all things God works for the best for those who love Him."That verse spoke to my heart and convicted me to the point where that I know that there is no such thing as luck, chance or coincidence that these "bad" things happen in our life."และเรารู้ ว่าพระเจ้ากระทำดีที่สุดในทุกสิ่งเพื่อคนที่รักพระองค์" คำพูดนั้นโดนใจผมมากและพิสูจน์ให้เห็นว่าไม่มีสิ่งที่เรียกว่า โชค หรือความบังเอิญที่ทำให้สิ่ง "เลวร้าย" นี้เกิดขึ้นในชีวิตของเราI had complete peace knowing that God won't let anything happen to us in our life unless He has a good purpose for it all. I completely gave my life to Christ at the age of fifteen after reading John 9.Jesus said that the reason the man was born blind was "so that the works of God may be revealed through Him." I truly believed that God would heal me so I could be a great testimony of His Awesome Power. Later on I was given the wisdom to understand that if we pray for something, if it's God's will, it'll happen in His time. If it's not God's will for it to happen, then I know that He has something better. I now see that Glory revealed as He is using me just the way I am and in ways others can't be used.ผมได้พบกับความสงบอย่างสมบูรณ์ในการได้ รู้ว่าพระเจ้าจะไม่ปล่อยให้สิ่งใดเกิดขึ้นกับเราถ้าพระองค์ไม่มีจุดหมายที่ ดีสำหรับเราทุกคน ผมอุทิศทั้งชีวิตของผมให้กับพระเจ้าเมื่อผมอายุ 15 หลังจากได้อ่าน ยอห์น บทที่ 9พระเยซูกล่าวว่าเหตุผลที่คนตาบอดเกิด มาตาบอดก็เพราะ "เพื่อว่างานของพระเจ้าจะได้รับการสรรเสริญผ่านทางคนนั้น" ผมเชื่ออย่างยิ่งว่าพระเจ้าจะรักษาผมเพื่อที่ผมจะได้เป็นพยายานอันยิ่งใหญ่ ให้กับพลังอันดีเลิศของพระองค์ หลังจากนั้นผมก็ได้รับสติปัญญาที่จะเข้าใจว่าถ้าเราอธิฐานเพื่อสิ่งใด ถ้าสิ่งนั้นเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า สิ่งนั้นจะเกิดขึ้นในเวลาของพระองค์ ถ้าสิ่งนั้นไม่ใช่พระประสงค์ของพระเจ้าที่จะให้เกิดขึ้น ผมก็รู้ว่าพระองค์มีสิ่งที่ดีกว่าให้กับผม ตอนนี้ผมได้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์ในการใช้ผมในสิ่งที่ผมเป็นและเป็น สิ่งที่คนอื่นไม่มีI am now twenty-three years old and have completed a Bachelor of Commerce majoring in Financial Planning and Accounting. I am also a motivational speaker and love to go out and share my story and testimony wherever opportunities become available. I have developed talks to relate to and encourage students through topics that challenge today's teenagers. I am also a speaker in the corporate sector.ตอนนี้ผมอายุ 23 ปีและสำเร็จปริญญาตรีด้านการค้า เอกการวางแผนด้านการเงินและบัญชี ผมยังเป็นนักพูดให้กำลังใจและรักที่จะออกไปข้างนอกและแบ่งปันเรื่องราวของผม และเป็นพยาน ณ ที่ใดก็ตามที่โอกาสเป็นใจ ผมได้พัฒนาการพูดเพื่อให้เกี่ยวโยงกับการให้กำลังใจนักเรียนผ่านทางหัวข้อ ที่เป็นเรื่องท้าทายสำหรับเด็กวัยรุ่นในสมัยนี้ นอกจากนั้นผมยังเป็นนักพูดในภาคธุรกิจอีกด้วย

I have a passion for reaching out to youth and keep myself available for whatever God wants me to do, and wherever He leads, I follow.ผมมี ความรักในการยื่นมือออกไปช่วยเยาวชน และการทำตัวเองให้ว่างเพื่อสิ่งใดก็ตามที่พระเจ้าอยากให้ผมทำ และที่ใดก็ตามที่พระองค์ทรงนำ ผมตามI have many dreams and goals that I have set to achieve in my life. I want to become the best witness I can be of God's Love and Hope, to become an international inspirational speaker and be used as a vessel in both Christian and non-Christian venues. I want to become financially independent by the age of 25, through real estate investments, to modify a car for me to drive and to be interviewed and share my story on the "Oprah Winfrey Show"!Writing several best-selling books has been one of my dreams and I hope to finish writing my first by the end of the year. It will be called "No Arms, No Legs, No Worries!"ผม มีความฝันและเป้าหมายมากมายที่ผมตั้งไว้เพื่อที่จะทำให้สำเร็จในชีวิตนี้ ผมอยากจะเป็นพยานที่ดีที่สุดที่ผมจะเป็นได้สำหรับความรักและความหวังของพระ เจ้า อยากเป็นนักพูดให้กำลังใจในระดับสากล และเพื่อถูกใช้เป็นภาชนะทั้งในเรื่องของคริสเตียนและเรื่องอื่น ๆ ผมอยากมีอิสระทางการเงินเมื่ออายุ 25 ผ่านทางการลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์ เพื่อออกแบบรถสำหรับผมที่จะขับได้และอยากได้รับการสัมภาษณ์และแบ่งปันเรื่อง ราวของผมผ่านทางรายการ "โอปราห์ วินฟรี โชว์"!การได้เขียนหนังสือหลาย เล่มที่ติดอันดับขายดีที่สุดก็เป็นหนึ่งในความฝันของผม และผมหวังว่าจะเขียนหนังสือเล่มแรกให้เสร็จภายในสิ้นปีนี้ หนังสือเล่มนี้จะมีชื่อว่า "ไม่มีแขน ไม่มีขา ไม่มีกังวล!"

I believe that if you have the desire and passion to do something, and if it's God's will, you will achieve it in good time. As humans, we continually put limits on ourselves for no reason at all! What's worse is putting limits on God who can do all things. We put God in a "box".The awesome thing about the Power of God, is that if we want to do something for God, instead of focusing on our capability, concentrate on our availability for we know that it is God through us and we can't do anything without Him. Once we make ourselves available for God's work, guess whose capabilities we rely on? God's!ผม เชื่อว่าถ้าคุณมีความปรารถนาและความหลงไหลที่จะทำสิ่งใด และถ้าสิ่งนั้นเป็นประสงค์ของพระเจ้า คุณก็จะทำสำเร็จในเวลาที่เหมาะสม จากการเป็นมนุษย์นี้เอง ทำให้เรามักจะจำกัดตัวเองโดยไร้เหตุผล! สิ่งที่แย่กว่านั้นก็คือการจำกัดความสามารถของพระเจ้าใตการกระทำทุกสิ่ง เราจำกัดพระเจ้าลงใน "กล่อง"สิ่งที่ดีเกี่ยวกับพลังของพระเจ้าก็คือ การที่ถ้าเราต้องการที่จะทำสิ่งใดก็ตามเพื่อพระองค์ แทนที่จะสนใจความสามารถของเรา ให้เพ่งความสนใจไปที่เวลาที่เรามีที่จะให้พระองค์ เพราะเรารู้ดีว่าสิ่งที่กระทำนั้นเป็นสิ่งที่พระเจ้าทำผ่านเรา และเราไม่สามารถทำสิ่งใดได้เลยหากปราศจากพระองค์ แต่เมื่อเราทำตัวให้ว่างเพื่องานของพระเจ้าแล้ว ลองเดาดูซิว่าความสามารถของใครที่เราจะพึ่งพา? ของพระเจ้าไง!
ถ้าอยากรู้จักเขามากขึ้น ไปอ่านสเปซของเขาได้ที่http://www.myspace.com/lifewithoutlimbs

คลิปของ Nick Vujicic ชมแล้วได้กำลังใจใช้ชีวิตต่อไป ขึ้นอีกเยอะ

12 มิถุนายน 2552

เพื่อนผู้พิการ(จากขอนแก่น)


คุณมงคล เป็นหนึ่งในเพื่อนผู้พิการที่ตัดสินใจเดินทางจากข่อนแก่นเพื่อมาทำขาเทียมไกลถึงเชียงใหม่ ด้วยความเชื่อมั่นในคุณภาพและฝีมืออันชำนาญของเจ้าหน้าที่ของมูลนิธิขาเทียม นั่นเอง


สัมภาษณ์คร่าวๆ ทราบว่า คุณมงคลพิการมาแต่กำเนิดแต่ได้สวมกายอุปกรณ์เทียมมา นานกว่า 25 ปีแล้ว ปอยอัศจรรย์ใจจริงๆ ที่คุณมงคลสามารถเดินได้ดีขนาดนี้ เพราะขนาดปอยขาขาดข้างเดียวว่าลำบากแล้วนะ นี่ 2 ข้าง โอ้โห ยกนิ้วให้ในความพยายามและอุตส่าหะ

11 มิถุนายน 2552

ไปทำขาเทียมที่มูลนิธิขาเทียมมาล่ะ


ไม่ได้เข้ามาอัพบล็อกเลย เพราะไปทำขาเทียมข้างใหม่ที่มูลนิธิขาเทียมมาเมื่อต้นเดือน(มิ.ย. 2552)

ข้าพเจ้ารู้สึกปลาบปลื้มใจและเป็นพระมหากรุณาที่สมเด็จย่าและทั้งสมเด็จพระพีนางทรงมีพระเมตตาต่อผู้พิการแขนขา หากไม่มีทั้ง 2 พระองค์ ข้าพเจ้าและเพื่อนคนพิการท่านอื่นอีกมากมายก็คงไม่มีปัญญาทำขาเทียมข้างใหม่ได้แน่ เพราะต้องเสียค่าใช้จ่ายเยอะมากๆ เฉพาะราคาค่าเท้าเทียมก็4-5,000 บาทได้ ไม่รวมค่าเบ้าและอื่นๆ อีก ข้าพเจ้าและเพื่อนคนพิการต้องขอกราบขอบพระคุณในพระมหากรุณานี้ รวมทั้งนายแพทย์และเจ้าหน้าที่ของมูลนิธิขาเทียมทุกๆ ท่าน ที่ให้ความช่วยเหลือข้าพเจ้าเป็นอย่างดี (หากข้าพเจ้าใช้ถ้อยคำใดๆ ในบทความนี้ไม่เหมาะต้องกล่าวคำขออภัยมา ณ ที่นี้ ด้วย)

29 เมษายน 2552

ไอเดีย การบริจาค ให้มูลนิธิเด็กอ่อนพญาไท


ปอยได้เข้าไปอ่านบล็อกของ เปิ้ลกับศิระ ซึ่งบล็อกนี้จัดตั้งขึ้นมาเพื่อเป็นจุดศูนย์กลางของข้อมูลต่างๆ ที่มีประโยชน์ต่อการทำความดีของเพื่อนๆ อย่างเช่นการบริจาคเงินและสิ่งของให้แก่ผู้ที่กำลังประสบปัญหาและมูลนิธิต่างๆ ทั้งมูลนิธิเด็ก คนชรา สัตว์ทั้งหลายที่ถูกทอดทิ้ง
โดยร่วมแชร์ประสบการณ์การทำความดี ไปบริจาคยังที่ต่างๆเอาไว้ทั้งยังมีข้อมูลการติดต่อ แผนที่ และสิ่งต่างๆมากมายที่จะช่วยอำนวยความสะดวกการทำความดีของเพื่อนๆ
จึงอยากร่วมประชาสัมพันธ์และขอชื่นชมน้ำใจอันดี ของน้องเปิ้ลและศิระ ทั้งพ้องเพื่อนที่สร้างบล็อกดีๆ แนวคิดดีๆ การกระทำดีๆ อย่างนี้


ที่มา: http://donationexp.wordpress.com/2007/06/03/phayathai-
เบอร์ติดต่อ มูลนิธิบ้านเด็กอ่อนพญาไท
Tel: +66 (0) 2584-7254-55Fax: +66 (0) 2584-7264
ที่อยู่และแผนที่มูลนิธิบ้านเด็กอ่อนพญาไท
Phayathai Babies’ Home78/24 Phumwet Road, Bangtalat, Pakkret, Nonthaburi 11120 Thailand.babies-home/

ร่วมบริจาค อลูมิเนียม (ห่วงฝากระป๋อง วัสดุเหลือใช้ ประเภทอลูมิเนียม ฯลฯ)


ข้อมูลเรื่อง อลูมิเนียมที่มูลนิธิขาเทียมได้รับบริจาค
มูลนิธิขาเทียมฯ ขอขอบคุณในกุศลจิตของท่าน ที่เป็นส่วนหนึ่งของสังคม ในการช่วยเติมชีวิตให้เต็มแก่ผู้พิการขาขาดที่ด้อยโอกาส ให้สามารถลุกขึ้นมายืนหยัดสู้ชีวิต มีคุณภาพชีวิตที่ดียิ่งขึ้น ไม่เป็นภาระแก่สังคมและกลับมาเดินได้อีกครั้งหนึ่ง

อลูมิเนียม อาทิ ฝาเปิดกระป๋องเครื่องดื่มต่างๆ ฝาตลับแป้งอลูมิเนียม ฝาจุกน้ำดื่มที่ผลิตมาจากอลูมิเนียม กระป๋องน้ำอัดลม กระป๋องเบียร์ หม้อ กะทะอลูมิเนียมเก่าๆและขยะอลูมิเนียมอื่นๆที่ผลิตจากอลูมิเนียม ยกเว้น กระป๋องกาแฟ และกระป๋องนมสดต่างๆ ที่มีส่วนประกอบของเหล็ก จะไม่สามารถนำมาใช้ได้
อลูมิเนียมดังกล่าวข้างต้น จะนำมาหลอมผลิตเป็นวัสดุ อุปกรณ์และชิ้นส่วนในการทำขาเทียม ดังนี้
1. ตัวปรับความเอียงของเบ้า (coupling) บนอุปกรณ์จัดแนว เพื่อให้ขาเทียมติดกับแกนหน้าแข้ง

2. ตัวยึดเบ้า เป็นน็อตสำหรับยึดเบ้าให้ติดกับอุปกรณ์ปรับความเอียงและอุปกรณ์ปรับแนว

3. ข้อตะโพกเทียม สำหรับผู้ป่วยที่ตัดขาระดับข้อตะโพก

4. ข้อเข่าหลายจุดหมุน(Poly centric knee unit) สำหรับผู้ป่วยที่ตัดขาระดับข้อเข่า

5. ไม้เท้า (cane) สำหรับผู้สูงอายุทั่วไปและไม้ค้ำยันท่อนแขน (Forearm crutch)
สำหรับผู้พิการขาขาดที่ยังไม่ได้รับขาเทียม

6. วอกเกอร์ (walker) สำหรับผู้สูงอายุที่ยังไม่ได้รับขาเทียมและผู้ที่ได้รับขาเทียมครั้งแรก
ซึ่ง ยังไม่มีความมั่นคงในการเดิน

7. น็อต แหวนและสกรู จะเป็นตัวช่วยสำหรับยึดอุปกรณ์ปรับความเอียงของเบ้าและอุปกรณ์
ปรับแนว

ปัจจุบันมูลนิธิขาเทียมฯ ได้รับบริจาคอลูมิเนียมเป็นจำนวนมากทั้งจากในและต่างประเทศ ก่อให้เกิด
ปัญหาในการจัดเก็บอลูมิเนียมไม่เพียงพอกับความต้องการ เป็นภาระทางการเงินแก่มูลนิธิฯเช่น ต้องเช่า
สถานที่ในการจัดเก็บอลูมิเนียม ต้องจัดจ้างคนงานมาทำการคัดแยกขยะอลูมิเนียม ต้องจ้างโรงงานในการ
หลอมอลูมิเนียมให้เป็นแท่งและยังต้องหาโกดังเก็บแท่งอลูมิเนียมเหล่านี้ เพื่อเป็นการแก้ปัญหาดังกล่าว
คณะกรรมการมูลนิธิขาเทียมฯ มีมติให้นำอลูมิเนียมดังกล่าวไปแลกกับอลูมิเนียมเกรดที่ดี เป็นเกรดเดียวกับ
อลูมิเนียมที่นำมาทำเครื่องยนต์ ซึ่งมีความแข็งแรง ทนทานมาก สามารถรับน้ำหนักได้เป็นอย่างดี
เอามาทำเป็นชิ้นส่วนอลูมิเนียมที่แข็งแรงทนทาน เมื่อต้องการผลิตชิ้นส่วน และเมื่อไม่ต้องการผลิตชิ้นส่วน
ก็ให้จำหน่ายเศษอลูมิเนียมทั้งหมด นอกจากจะไม่ต้องเสียเงินค่าเช่าที่เก็บอลูมิเนียม ค่าจ้างหลอมอลูมิเนียม
ค่าเช่าโกดังเก็บแท่งอลูมิเนียมที่หลอมแล้ว มูลนิธิฯยังได้เงินเพื่อจะนำไปทำขาเทียมให้แก่ผู้พิการขาขาด
ที่ยากไร้ด้อยโอกาส โดยไม่เลือกเชื้อชาติและศาสนา ซึ่งก็เป็นการช่วยให้ผู้พิการขาขาดได้มีขาเทียมใช้
ได้กว้างขวางมากยิ่งขึ้น

สถานที่ที่เข้าร่วมโครงการรับบริจาคอลูมิเนียมให้กับมูลนิธิขาเทียมฯ
1. Big C ทั่วประเทศและ Lotus บางสาขา
2. หน่วยงานที่สังกัดกระทรวงทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม เช่น กรมควบคุมมลพิษ กรมป่าไม้
กรมอุทยานแห่งชาติ กรมส่งเสริมสิ่งแวดล้อมเป็นต้น
3. โรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ตั้งอยู่ในจังหวัดกรุงเทพฯ
4. บริษัทบางกอกแคน แมนูแฟ็คเจอริ่ง จำกัด
เลขที่ 1,13 ซอยรังสิต นครนายก 46
ต. ประชาธิปัตย์ อ.ธัญบุรี
จ. ปทุมธานี 12130 โทร. 02-5330277
บริษัทดังกล่าวจะเป็นผู้รวบรวม คัดแยกอลูมิเนียมทั้งหมดและส่งโรงงานหลอมอลูมิเนียม
5. บริษัท แอล ที อี ซี จำกัด (นิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือ จ. ลำพูน)
6. "มูลนิธิขาเทียม ในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี"
199 ม. 4 ต. ดอนแก้ว อ. แม่ริม จ. เชียงใหม่ 50180
โทรศัพท์ (053) 112271-3 แฟกซ์ (053) 112275
"มูลนิธิขาเทียม ในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี"
อาคารกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ (ข้างโรงพยาบาลหัวเฉียว)
693 ถ. บำรุงเมือง แขวงพลับพลาชัย เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพฯ 10100
โทรศัพท์ (02) 2265666 ต่อ 2600

(ตู้รับบริจาคอลูมิเนียมที่ทางบริษัทบางกอกแคน แมนูแฟ็คเจอริ่ง จำกัด มอบให้มูลนิธิขาเทียมฯ)

ขาเทียม 1 ขา จะมีส่วนประกอบของขาเทียมที่ผลิตมาจากอลูมิเนียมประมาณ 10-20 % ส่วนที่เหลืออีก
80-90 % จะผลิตมาจากพลาสติกชนิดต่างๆ เช่น เบ้าพลาสติก ข้อเข่าเทียม แกนหน้าแข้งและเท้าเทียม ซึ่งมูลนิธิฯ
จะต้องจัดซื้อมาใช้และขณะนี้พลาสติกก็มีราคาแพงขึ้นเรื่อยๆ ถ้าหากท่านมีความไม่สะดวกในการจัดส่ง
ท่านอาจจะรวบรวมอลูมิเนียมที่จัดเก็บได้ไปจำหน่ายร้านรับซื้อของเก่าและนำเงินดังกล่าวโอนเข้าบัญชีออมทรัพย์
ชื่อ “มูลนิธิขาเทียม”
ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาชิดลม เลขที่บัญชี 001-4-76000-8
ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาคณะแพทย์ศาสตร์เชียงใหม่ เลขที่บัญชี 566-2-50375-3
ธนาคารกสิกรไทย สาขาถนนสุเทพ เลขที่บัญชี 471-2-02394-0
ธนาคารกรุงเทพ สาขาถนนสุเทพ เลขที่บัญชี 504-0-15260-4
ซึ่งมูลนิธิฯจะนำเงินดังกล่าวมาใช้ในการทำขาเทียมให้ผู้พิการขาขาดตามวัตถุประสงค์ของมูลนิธิขาเทียมฯ ต่อไป ที่มา: http://www.prosthesesfoundation.or.th/original/indexTH.htm

28 เมษายน 2552

ข่าวดี FREE สำหรับเพื่อนผู้พิการเหนือเข่า

ขาเทียมสำหรับผู้พิการขาขาดตั้งแต่เหนือเข่า free
Ai
เมื่อ : พุธ 29 เมษายน พ.ศ.2552 เวลา 05:29 น.


ขาเทียมสำหรับผู้พิการขาขาดตั้งแต่เหนือเข่า free
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี สำนักงานคณบดี คณะวิศวกรรมศาสตร์ 126 ถนนประชาอุทิศ แขวงบางมด เขตทุ่งครุ กรุงเทพฯ 10140 มือถือ : 08-1809-4631 , 08- 3913-3504 KING MONGKUT'S UNIVERSITY OF TECHNOLOGY THONBURI OFFICE OF THE DEAN, FACULTY OF ENGINEERING 126 Prachautit Rd. Bangmod Tungkru Bangkok 10140 Thailand Mobile: 08-1809-4631 , 08- 3913-3504 เรียน พี่ๆ น้องๆ และ เพื่อนที่เคารพ ส่งต่อหน่อย Thank you ทราบจากคุณวุฒิวงศ์ผู้เป็นเจ้าของ บริษัท วงศ์ธนาวุฒิ จำกัดว่า ได้ร่วมกับ เพื่อนๆ ประดิษฐ์ขาเทียมสำหรับผู้พิการขาขาดตั้งแต่เหนือเข่า โดยเป็นเพียงรายเดียวที่สามารถประดิษฐ์ขาเทียมให้ผู้ที่สวมสามารถงอขานั่งพับเพียบและเดินได้เช่นคนปกติ ทำให้ผู้พิการทุกคนที่ต้องการ โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย คุณวุฒิวงศ์ไม่ต้องการรับเงินบริจาคแต่อย่างใด เพียงแต่ต้องการความช่วยเหลือ โดยหากท่านพบผู้พิการในถิ่นห่างไกลที่ต้องการขาเทียม โปรดช่วยจดชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ให้แก่คุณวุฒิวงศ์โดยตรง ที่โทรศัพท์ 081-847 - 9374 ขออนุโมทนาในความเมตตาของทุกท่าน สาธุ... สาธุ...สาธุ ขอผลบุญที่พวกท่านได้ กระทำใน วันนี้ จงดลบันดาลให้ท่านและครอบครัวอยู่ เย็นเป็นสุข และมีความสุขตลอดไป
ที่มา: http://www.dekabac.com/board/show.php?Category=FUN&No=1074
สำหรับผู้อ่าน (กรุณาบอกต่อ เพื่อร่วมช่วยกัน ต่อเติมร่างกายผู้พิการให้สมบูรณ์ด้วยนะคะ)
และขอเป็นตัวแทนเพื่อนผู้พิการขาขาด ขอบพระคุณ คุณวุฒิวงศ์ และเพื่อน ที่มีภาระใจให้ความช่วยเหลือ เพื่อนผู้พิการเสมอมา ขอพระเจ้าอวยพระพรให้ท่านและผู้เป็นที่รักประสบแต่สิ่งดีๆ ในชีวิตค่ะ